ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Ο λαβύρινθος των πνευμάτων του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν

Franco in Barcelona (II) The new Francoist authorities applied extremely harsh laws in Barcelona which made it practically impossible for most of its residents to re-establish their daily lives. Franco's visit to Barcelona, on 28 January 1942. © Arxiu Fotogràfic de Barcelona. Pérez de Rozas

«Eκείνη τη νύχτα ονειρεύτηκα ότι επέστρεφα στο Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων. Ήμουν και πάλι δέκα χρόνων και είχα ξυπνήσει στην παλιά μου κάμαρα νιώθοντας πως η ανάμνηση του προσώπου της μητέρας μου με είχε εγκαταλείψει. Και, με τον τρόπο που καταλαβαίνει κανείς τα πράγματα στα όνειρα, ήξερα ότι το λάθος ήταν δικό μου και μόνο δικό μου, επειδή δε μου άξιζε να το θυμάμαι κι επειδή δεν είχα καταφέρει να τη δικαιώσω.

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Το ματωμένο του έργο του Graeme Macrae Burnet

Pieter Bruegel the Elder- The Magpie on the Gallows

“Γράφω αυτό το κείμενο κατόπιν επιθυμίας του δικηγόρου μου κυρίου Άντριου Σίνκλερ, ο οποίος από τότε που φυλακίστηκα εδώ στο Ινβερνές μού φέρεται με πολύ περισσότερη ευγένεια απ’ όση αξίζω και δικαιούμαι. Η ζωή μου υπήρξε σύντομη και άνευ σημασίας, και δεν επιθυμώ να απαλλαγώ από την ευθύνη για τις πρόσφατες πράξεις μου. Ο μόνος λόγος, επομένως, για τον οποίο εμπιστεύομαι αυτές τις λέξεις στο χαρτί είναι για να ανταποδώσω στον δικηγόρο μου την καλοσύνη που μου έχει δείξει. Ο κύριος Σίνκλερ μου έδωσε οδηγίες να εκθέσω, με όσο το δυνατόν

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Λήθη και Λίνκολν του George Saunders

photo by Aaron Murphy

«Στου γάμου μας τη μέρα, ήμουν σαράντα έξι εγώ, εκείνη δεκαοχτώ. Ξέρω τι σκέφτεσαι: μεγαλύτερος άνδρας (διόλου αδύνατος, φαλακρός, σακάτης απ’ το ένα πόδι, μασέλες από ξύλο) ασκεί το γαμήλιο προνόμιό του κι εξευτελίζει έτσι την άμοιρη μικρή-

Αλλά είναι λάθος.

Αυτό ακριβώς αρνήθηκα να κάνω, βλέπεις.

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

The vegetarian της Han Kang

photo by Samuel Zeller

“Before my wife turned vegetarian, I’d always thought of her as completely unremarkable in every way. To be frank, the first time I met her I wasn’t even attracted to her. Middling height; bobbed hair neither long nor short; jaundiced, sickly-looking skin; somewhat prominent cheekbones; her timid, sallow aspect told me all I needed to know. As she came up to the table where I was waiting, I couldn’t help but notice her shoes -the plainest black shows imaginable. And that walk of hers-neither fast nor slow, striding nor mincing”.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ανδρέας Φιλιππόπουλος-Μιχαλόπουλος

Μιλήστε μας για το έργο σας, για τη διδασκαλία, για τα φωτοποιήματα (picpoetry). Πόσο εύκολος είναι ο συνδυασμός επιστήμης και τέχνης;

Επιστήμη και τέχνη έχουν διαχωριστεί μόνο τους τελευταίους δύο αιώνες. Ο διαχωρισμός τους δεν μου φάνηκε ποτέ ούτε φυσικός, ούτε εύκολος. Φυσικά εξυπηρετεί ανάγκες εμβάθυνσης τόσο στην επιστήμη όσο και στην τέχνη, αλλά πια αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πως δύσκολα το ένα επιβιώνει ή ακόμα και τελικά εμβαθύνει στα σημαντικά ζητήματα της ζωής και του θανάτου, χωρίς το άλλο. Στην καθημερινότητά μου, έχω συνειδητοποιήσει πως περιέρχομαι μιας μεγάλης συνέχειας, μιας αδιάκοπης ροής, ανάμεσα, από τη μία, σ’

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Γκόλεμ του Pierre Assouline

Photo by Sebastien

«Όταν λιώνει το χιόνι, πού πάει το λευκό;

Με τους αγκώνες στο περβάζι του παραθύρου, το μέτωπο κολλημένο στο τζάμι, το βλέμμα χαμένο στις αρτηρίες του Μεγάλου Νοσοκομείου, αυτό το πλέγμα από δρόμους και λεωφόρους που του έδινε την αίσθηση πόλης μέσα στην πόλη, όπως είχε καταλήξει ο χώρος του νοσοκομείου με τις προσθήκες κτιρίων, παραδινόταν ξανά και ξανά σ’ αυτή την ερώτηση χωρίς απάντηση, της οποίας δεν γνώριζε τον δημιουργό, παρά τις έρευνές του στο διαδίκτυο και στους εγκυκλοπαιδικούς θησαυρούς των βιβλιοθηκών.»

ΔΙΗΓΗΜΑ

Το βιβλίο του νερού του Ανδρέα Φιλιππόπουλου-Μιχαλόπουλου

photo by Xandtor

«η λίμνη είναι οι άλλοι»

Έκπληξη. Μια μεγάλη, ευχάριστη έκπληξη. Βλέπεις ένα βιβλιαράκι-κομψοτέχνημα σε ένα βιβλιοπωλείο κάπου στο κέντρο της Αθήνας. Δεν έχεις ακούσει τίποτα γι’ αυτό. Σε παρακινεί ο τίτλος και φυσικά η άρτια έκδοση. Διαβάζεις στο οπισθόφυλλο το εξής: «Mε το που έστηνε λοιπόν τους τοίχους κι άρχιζαν τα δωμάτια να ζεσταίνονται, να γίνονται λίγο πιο ανθρώπινα, έπαιρνε και ξέσκιζε τα κτίρια προκειμένου ν’ ανοίξει παράθυρα, μεγάλα ή μικρά, σχισμές ή χάσματα, που τ’ άφηνε ορθάνοιχτα, έτσι ώστε το ηλιάστραφτο νερό να ορμάει μέσα. Και το έξω πλημμύριζε το

GRAPHIC NOVEL

H πόλη του Frans Masereel – Μυθιστόρημα σε 100 ξυλογραφίες

Το πρώτο βιβλίο του 2018, που παρουσιάζω σήμερα μέσα από το Proust & Kraken, είναι η Πόλη, ένα βιβλίο σημαντικό, που μας γνωρίζει έναν δημιουργό με τεράστιο έργο, τον Frans Masereel.