ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

SNAP της Belinda Bauer

photo by Anja

«Ήταν τόσο έντονη η ζέστη μέσα στο αυτοκίνητο, ώστε τα καθίσματα μύριζαν λες και είχαν αρχίσει να λιώνουν. Ο Τζακ φορούσε κοντό παντελόνι και κάθε φορά που κουνούσε τα πόδια του ακουγόταν ένας ήχος σαν να ξεκολλούσε σελοτέιπ.

Τα παράθυρα ήταν κατεβασμένα, αλλά δεν φυσούσε καθόλου∙ μόνο μικρά ζωύφια πετοβολούσαν βουίζοντας. Στον ουρανό κρεμόταν ένα και μοναδικό ανάριο σύννεφο, ενώ ένα τζετ που δε διακρινόταν άφηνε πίσω του μια λευκή γραμμή στο καταγάλανο φόντο

Ο Τζακ ένιωσε τον ιδρώτα να κυλάει στο σβέρκο του και μισάνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου.

“Όχι”, είπε η Τζόι. “Η μαμά είπε να μείνουμε εδώ!”».

H μητέρα του Τζακ, της Τζόι και της Μέρι δε γυρίζει ποτέ. Τα τρία παιδιά περιμένουν για ώρα μέσα σε αφόρητη ζέστη στην άκρη ενός επαρχιακού δρόμου, μέχρι που αποφασίζουν να πάνε να τη βρουν. Η νεαρή γυναίκα είναι μαχαιρωμένη και από κει ξεκινάει αυτό το αγωνιώδες page-turner που κατάφερε να φτάσει μέχρι και τη μακρά λίστα του βραβείου Βοοker.

snap book cover
Mετάφραση: Νίκος Ιβραηνίας
Σχεδιασμός εξωφύλλου: Άννα Σταθοπούλου
Εκδόσεις Bell

Λίγα χρόνια αργότερα βρίσκουμε τα τρία παιδιά και τον πατέρα τους να ζουν μια υποτυπώδη ζωή, ενώ ο πατέρας πάσχει από κατάθλιψη. Θα εγκαταλείψει τα παιδιά και θα περιφέρεται στους δρόμους ζητιανεύοντας.

«Ένα πρωί – δυο χρόνια μετά που τους άφησε η μητέρα του- ο πατέρας του είχε πάει να αγοράσει γάλα και δεν είχε ξαναγυρίσει στο σπίτι τους.

Μια βδομάδα περίμεναν το γάλα.

Σε κανέναν δεν έλειψαν. Δεν είχαν ξαναγυρίσει στο σχολείο μετά το θάνατο της μητέρας τους, όπως και ο πατέρας τους δεν είχε ξαναγυρίσει στη δουλειά του. Ο Άρθουρ Μπράιτ είχε μιλήσει για κατ’ οίκον εκπαίδευση, αλλά το μόνο που σήμαινε αυτός ο βαρύγδουπος όρος ήταν ότι δεν επιτρεπόταν να παρακολουθούν τηλεόραση μεταξύ εννιά το πρωί και τρεις το απόγευμα. Και ενώ οι λιγοστοί γείτονες στη μικρή γειτονιά τους είχαν δείξει καλοσύνη τον πρώτο καιρό μετά το τραγικό συμβάν, ύστερα από δύο χρόνια είχαν ξαναγυρίσει στο ρυθμό της δικής τους ζωής, στα δικά τους προβλήματα. Τα παιδιά είχαν τον πατέρα τους, στο κάτω κάτω -κάτι που δεν μπορούσαν να πουν πολλά άλλα παιδιά τη σήμερον ημέρα.

Είναι ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης, σπαρακτικό και συγκινητικό, αληθινό και τρομακτικό που αποτυπώνει γλαφυρά τις ζωές μιας οικογένειας, που απλά δεν κατάφεραν τα βγάλουν πέρα μετά τον θάνατο της μητέρας και συζύγου.

Μετά το φευγιό του πατέρα του, ο Τζακ ήταν σαν να ξαναζούσε όσα είχαν γίνει στο κράσπεδο του αυτοκινητόδρομου. Ξαναβρέθηκε να κάνει κουμάντο, μόνο που αυτή τη φορά πάγωσε -μη ξέροντας αν έπρεπε να μείνει στο σπίτι ή να βγει και να ζητήσει βοήθεια».

Μία διάρρηξη θα αποτελέσει την αφορμή για τη σύλληψη του δολοφόνου. Το ένστικτο ενός παιδιού, μια θύμηση από τη μοιραία εκείνη μέρα σαν από όνειρο, ένα μαχαίρι σε ένα κομοδίνο και το κουβάρι θα αρχίσει να ξετυλίγεται. Η υπόθεση θα αποκτήσει ξανά δυναμική.

Το Snap δεν είναι μόνο ένα μυθιστόρημα μυστηρίου. Ή μάλλον δεν είναι κυρίως αυτό. Είναι ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης, σπαρακτικό και συγκινητικό, αληθινό και τρομακτικό που αποτυπώνει γλαφυρά τις ζωές μιας οικογένειας, που απλά δεν κατάφεραν τα βγάλουν πέρα μετά τον θάνατο της μητέρας και συζύγου. Είναι όμως και ένα βιβλίο αισιόδοξο και τρυφερό, που μας θυμίζει ότι όταν όλοι και όλα καταρρέουν, η βοήθεια έρχεται απρόσμενα και η αγάπη για κάποιον άλλον πέραν από τον εαυτό μας, η θυσιαστική αγάπη (εν προκειμένω η αγάπη του μικρού Τζακ και για τις αδερφές του) είναι αυτή που σώζει πρώτα αυτόν που θυσιάζεται και μετά τους άλλους. Θαυμάσιο!

Belinda Bauer

H συγγραφέας

Η Μπελίντα Μπάουερ, συγγραφέας, δημοσιογράφος και σεναριογράφος, μεγάλωσε στην Αγγλία και στη Νότια Αφρική. Το Μαύρο Χώμα (εκδόσεις Bell) βραβεύτηκε με το Dagger in The Library της Ένωσης Συγγραφέων Μυστηρίου.

Έγραψαν για το βιβλίο

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Το νησί κάτω από την ομίχλη του Αλέξανδρου Ντερπούλη

photo by Gaelle Marcel

«Δεν ήταν πια πάνω στο πλοίο. Ακόμα όμως ένιωθε το κούνημα πότε στα δεξιά και πότε στα αριστερά να του ανακατεύει το στομάχι. Στα αυτιά του ήρθε το σφύριγμα του ανέμου και το σώμα του αναδεύτηκε στο σκληρό κρεβάτι. Πόνος διαπέρασε τη ραχοκοκαλιά του, κάνοντάς τον ν’ ανοίξει αμέσως τα μάτια. Η βοή του μανιασμένου αέρας το πέλαγος εγκλωβίστηκε ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα. Αμέσως άρχισε ν’ απομακρύνεται, ώσπου σε λίγα δευτερόλεπτα δεν ακουγόταν τίποτα, παρά ένα απαλό θρόισμα, σαν αεράκι που συνέχιζε να ταξιδεύει στα βουνά, για να καταλήξει στις πεδιάδες με τα νωπά στάχυα και το χλωρό τριφύλλι».

ΝΟΥΒΕΛΑ

Το στρίψιμο της βίδας του Χένρι Τζέιμς

photo by Εrik Μuller

«Καθισμένοι γύρω απ’ το τζάκι, είχαμε ακούσει την ιστορία με αρκετά κομμένη την ανάσα, εκτός, όμως, από την εύλογη διαπίστωση ότι ήταν τρομακτική, όπως όφειλε να είναι κάθε παράξενη διήγηση Παραμονή Χριστουγέννων σε ένα παλιό σπίτι, δε θυμάμαι να έγιναν άλλα σχόλια, μέχρι που κάποιος υπέδειξε ότι ήταν η μοναδική περίπτωση που είχε ακούσει στην οποία τύχαινε τέτοια υπερφυσική εμπειρία σε παιδί. Το συγκεκριμένο περιστατικό είχε συμβεί σε ένα παλιό σπίτι, καλή ώρα σαν αυτό στο οποίο βρισκόμασταν τώρα εμείς μαζεμένοι: μια οπτασία, φρικιαστική, εμφανίστηκε σε ένα μικρό αγόρι που κοιμόταν στο δωμάτιο μαζί με τη μητέρα του κι εκείνο την ξύπνησε έντρομο∙ την ξύπνησε όχι για να του διαλύσει τους φόβους και να το βοηθήσει να ξανακοιμηθεί, μα για να αντικρίσει και η ίδια με τα μάτια της, όπως κι έγινε, το θέαμα που τόσο τον είχε ταράξει.»

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Φράνκενσταϊν της Μέρι Σελεϊ

ΣΕΙΡΑ: ΤΑ ΚΛΑΣΙΚΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΣΕΙΡΑΣ: Ηλίας Μαγκλίνης ΤΙΤΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ: Φράνκενσταϊν ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ: Frankenstein, or the Modern Prometheus Από το Project Gutenberg, 2008 ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Mary Shelley ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Κατερίνα Σχινά ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ – ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: Γιώργος Τσίρης ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ – ΣΥΝΘΕΣΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ: Θάνος Κακολύρης

Στην επιστροφή μου, βρήκα την ακόλουθη επιστολή από τον πατέρα μου:

«Αγαπημένε μου Βικτόρ,

»πιθανόν περίμενες ανυπόμονα το γράμμα που θα όριζε την ημερομηνία της επιστροφής σου κοντά μας· και στην αρχή μπήκα στον πειρασμό να γράψω μόνο λίγες γραμμές, αναφέροντας απλώς την ημέρα που θα σε περίμενα. Όμως αυτό θα έμοιαζε με καλοσύνη ενώ θα ήταν σκληρότητα – και δε θα το αποτολμήσω. Ποια θα ήταν η έκπληξή σου, γιε μου, όταν, αντί να συναντήσεις τη χαρούμενη και ευφρόσυνη υποδοχή που περίμενες, θα αντίκριζες δάκρυα και δυστυχία; Και πώς, Βικτόρ, να σου αφηγηθώ τη συμφορά μας; Η απουσία δεν μπορεί να σε έχει καταστήσει αδιάφορο για τις χαρές και για τις λύπες μας – πώς λοιπόν να προκαλέσω πόνο στον γιο μου που έλειψε τόσο καιρό; Θα ήθελα να σε προετοιμάσω για τη θλιβερή είδηση, γνωρίζω όμως πως αυτό είναι αδύνατο· ακόμα και τώρα τα μάτια σου θα πηδάνε τις αράδες αναζητώντας τις λέξεις που θα σου μεταφέρουν τα τρομερά μαντάτα.

ΔΙΗΓΗΜΑ

O σηματωρός του Charles Dickens

Photo shows a London and North Western Railway "Dreadnought Class" locomotive called Archimedes in Euston Station, London, England. This type of train was built between 1884 and 1888 and was withdrawn from service in 1904. (Source: Flickr Commons project, 2008 and 2009 and researcher D. Free, 2018) Copyright: Library of Congress

«ΈΪ! ΕΣΕΙΣ ΚΕΙ ΚΑΤΩ!
Την ώρα που άκουσε τη φωνή να τον καλεί μ’ αυτά τα λόγια, στεκόταν στην πόρτα του κουβούκλιού του κρατώντας στο χέρι ένα σημαιάκι τυλιγμένο γύρω από το μικρό του κοντάρι. Με δεδομένη τη διαμόρφωση του τοπίου, θα περίμενε κανείς ότι δεν θα είχε καμία αμφιβολία από πού ακριβώς ερχόταν η φωνή∙ εκείνος όμως αντί να κοιτάξει ψηλά, εκεί που στεκόμουν, στην κορυφή του απότομου υψώματος, σχεδόν πάνω από το κεφάλι του, έκανε μεταβολή και κοίταξε πέρα, προς τις γραμμές. Και είχε κάτι το παράξενο ο τρόπος του, αλλά τι ακριβώς, μου ήταν αδύνατο να καταλάβω. Ξέρω πάντως ότι στάθηκε αρκετό ώστε να τραβήξει την προσοχή μου, παρόλο που η μορφή του φάνταζε μικρή και σκοτεινή, εκεί μες στο βάθος του ορύγματος, κι εγώ βρισκόμουν ψηλά από πάνω του, τόσο λουσμένος στο άγριο φως του ηλιοβασιλέματος που έπρεπε να σκιάζω τα μάτια με το χέρι μου για να τον βλέπω».

ΝΟΥΒΕΛΑ

Η θλίψη είναι ένα πράγμα με φτερά του Max Porter

photo by David cohen

«Πάνω στο μαξιλάρι μου υπάρχει ένα φτερό.
Τα μαξιλάρια τα φτιάχνουν με φτερά, κοιμήσου.
Είναι ένα μεγάλο, μαύρο φτερό.
Έλα να κοιμηθείς στο κρεβάτι μου.
Και στο δικό σου μαξιλάρι υπάρχει ένα φτερό.
Ας αφήσουμε τα φτερά εκεί που είναι
κι ας κοιμηθούμε καταγής».

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Ο Κόμης του Μόντε-Χρίστο του Αλέξανδρου Δουμά

photo by mael Balland

«Στις 28 Φεβρουαρίου 1815 η σκοπιά στην Παναγία της Φρουράς σήμανε την είσοδο του τρικάταρτου Φαραώ, που ερχόταν από τη Σμύρνη, την Τεργέστη και τη Νάπολη. Ως συνήθως, ένας πλοηγός ξεκίνησε αμέσως από το λιμάνι, πέρασε ξυστά από τον πύργο του Ιφ και πήγε και πλεύρισε το πλεούμενο ανάμεσα στο ακρωτήρι Μορζιού και το νησί Ριού.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Δημήτρης Αναστασίου

© Δημήτρης Αναστασίου

Ως πρώτο post της χρονιάς επέλεξα τη συνέντευξη του Δημήτρη Αναστασίου, του καλλιτέχνη που μας χάρισε το σπουδαίο εικονιστόρημα Α=-Α. Τον ευχαριστώ για την εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συζήτηση και με χαρά ανακοινώνω από το Proust & Kraken ότι το Α=-Α θα βγει στα αγγλικά από τον Jonathan Cape του Penguin-Random House! Είμαι σίγουρος ότι θα θριαμβεύσει και στο εξωτερικό! Καλή χρονιά σε όλους με υγεία, χαρά και όμορφα διαβάσματα!

GRAPHIC NOVEL

Ο Συλλέκτης – Έξι διηγήματα για έναν κακό λύκο του Soloúp

Soloúp

Ο Συλλέκτης είναι ένα συγκινητικό (σπαρακτικό σε κάποια σημεία) graphic novel για ένα δύσκολο θέμα, αυτό του χωρισμού ενός πατέρα από το παιδί του και μάλιστα με τη βοήθεια του νόμου.