ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

JAZZ της Toni Morrison

photo by Jd Mason

«E, την ξέρω αυτή τη γυναίκα. Έμενε κάποτε στη λεωφόρο Λένοξ, συντροφιά μ’ ένα σμάρι πουλιά. Ξέρω και τον άντρα της. Ξεμυαλίστηκε μ’ ένα δεκαοχτάχρονο κορίτσι, μ’ έναν από εκείνους τους ολέθριους, τρομακτικούς έρωτες που τον έκανε να νιώθει τέτοια θλίψη και ευτυχία ώστε τη σκότωσε μόνο και μόνο για να κρατήσει ζωντανό τούτο το αίσθημα. Όταν η γυναίκα, το όνομά της είναι Βάιολετ, πήγε στην κηδεία να δει το κορίτσι και να χαρακώσει το πεθαμένο του πρόσωπο, ο κόσμος την έριξε κάτω και την πέταξε έξω απ’ την εκκλησία. Κι εκείνη έτρεξε, μέσα σ’ όλο εκείνο το χιόνι, κι όταν γύρισε στο διαμέρισμά της έβγαλε τα πουλιά από τα κλουβιά τους, άνοιξε τα παράθυρα και τα άφησε να παγώσουν ή να πετάξουν, μαζί και τον παπαγάλο που έλεγε “σ’ αγαπώ”».

ΔΙΗΓΗΜΑ

Οι αυτόχειρες του Γκυ ντε Μωπασάν

Tragedy, Edvard Munch

«Ο ΣΗΚΟΥΑΝΑΣ κυλούσε νωχελικός μπροστά από το σπίτι μου, αρυτίδωτος, αστράφτοντας στο πρωινό φως: μια όμορφη, αργόσυρτη, πλατιά ασημένια λωρίδα, με πορφυρές ανταύγειες. Από την άλλη πλευρά, στα πρανή του ποταμού, ψηλές δεντροστοιχίες σχημάτιζαν ένα πελώριο πράσινο τείχος. Η αίσθηση της ζωής που ξεκινάει κάθε καινούργια μέρα, μιας ζωής όλο δροσιά, χαρά και έρωτα, θρόιζε στις φυλλωσιές των δέντρων,

COVERS

Covers by Proust & Kraken | Έγκλημα

cover by Thanos Kakolyris
Έγκλημα
O art του blog, Θάνος Κακολύρης, εμπνέεται από τα βιβλία του blog
και δημιουργεί πρωτότυπα εξώφυλλα
COVERS

Covers by Proust & Kraken | Η Καρδερίνα

cover by Thanos Kakolyris
Η καρδερίνα εξώφυλλο
O art του blog, Θάνος Κακολύρης, εμπνέεται από τα βιβλία του blog
και δημιουργεί πρωτότυπα εξώφυλλα
605
Carel Fabritius
The Goldfinch, 1654
Mauritshuis, The HagueThe image is part of collection Mauritshuis, The Hague.
COVERS

Covers by Proust & Kraken | Οι Άθλιοι

cover by Thanos Kakolyris

Οι Άθλιοι

«Οι Άθλιοι γράφτηκαν για όλα τα έθνη. Δεν ξέρω αν θα διαβαστούν απ’ όλους, όμως εγώ για όλους τούς έγραψα. (…) Όπου ο άνθρωπος ζει αμόρφωτος και απελπισμένος, όπου η γυναίκα πουλάει το κορμί της για μια μπουκιά ψωμί, όπου το παιδί υποφέρει από αγραμματοσύνη κι από έλλειψη παιδείας, το βιβλίο των Αθλίων χτυπά την πόρτα φωνάζοντας δυνατά: – Ανοίξτε μου! Έρχομαι για σας! Στο σκοτεινό σημείο όπου βρίσκεται ο σημερινός πολιτισμός, ο άθλιος ονομάζεται ΑΝΘΡΩΠΟΣ, που αγωνιά κάτω απ’όλα τα κλίματα και τα καθεστώτα, που στενάζει σ’ όλες τις γλώσσες» (Οι Άθλιοι, Victor Hugo, Α.Α.Λιβάνη).

Τα παραπάνω είναι τα λόγια του Victor Hugo για τους «Άθλιους». Αν ζούσε σήμερα, νομίζω ότι θα έλεγε τα ίδια. Νεκροί από τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Πνιγμένοι στη Μεσόγειο, επειδή προσπαθούν ν’ αποφύγουν τους ίδιους αυτούς τρομοκράτες. Μια Ευρώπη που φαίνεται να χάνει τον βηματισμό της (αν θεωρήσουμε οι πιο αισιόδοξοι ότι τον είχε βρει). Σ’ αυτές τις πραγματικά δύσκολες ώρες για την ήπειρό μας ας πενθήσει ο καθένας όπως επιθυμεί. Να μην υποκύψουμε όμως στον παραλογισμό, τον φόβο και τον σκοταδισμό. Και ο μόνος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να έχουμε συνεχώς στο νου μας την Ευρώπη και ό,τι αυτή πρεσβεύει διαχρονικά.

Το Proust & Kraken αφιερώνει το εξώφυλλο αυτό στη μνήμη αυτών που χάθηκαν στο Παρίσι στις 13 Νοεμβρίου 2015.