ΝΟΥΒΕΛΑ

To Σπίτι του Γιώργου Μητά

Γάτα
© Derek Jones

«Αξιότιμε κύριε Βελισάρη, έχω τη χαρά να σας γνωστοποιήσω, δια της παρούσης ηλεκτρονικής επιστολής, την ευαρέσκειά μου για το διήγημα με τίτλο «Μια μέρα από τη ζωή του ποιητή Α.Χ.» που μου αποστείλατε. Αυτό σημαίνει ότι γίνεστε δεκτός. Το κείμενό σας υπήρξε επαρκές διαπιστευτήριο, ένα πολλά υποσχόμενο δείγμα γραφής, και σας δίνει την ευκαιρία να βρεθείτε σύντομα κοντά μας, με μόνη σκευή την πνευματική σας οξυδέρκεια και την ετοιμοπόλεμη φαντασία σας».

To Σπίτι του Γιώργου Μητά
Σελ.: 135
Εκδόσεις Κίχλη
Εξώφυλλλο:  «Σπίτι σε θάμνους»  του Paul Kichilov

Η θαυμάσια νουβέλα του Μητά ξεκινάει με ένα ηλεκτρονικό μήνυμα. Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι ο ήρωας, Νίκος Βελισάρης γίνεται δεκτός σ’ έναν λογοτεχνικό διαγωνισμό.  Έχοντας ήδη πετύχει στην πρώτη φάση του εν λόγω διαγωνισμού, ο διοργανωτής Δημήτριος Κάλφογλου, ενημερώνει τον Βελισάρη ότι θα έχει στη διάθεσή του επτά ημέρες, για να γράψει το διήγημα εκείνο που θα ξεχωρίσει από τα διηγήματα των υπόλοιπων διαγωνιζόμενων. Το πρώτο βραβείο θα είναι φυσικά η παράταση της παραμονής του νικητή στο «Σπίτι της Γραφής» για κάποιους μήνες, ώστε να μπορέσει απερίσπαστος να αφοσιωθεί στη γραφή.

Το «Σπίτι της Γραφής» βρίσκεται στην Ύδρα (θα το προτιμούσα στην Κορνουάλη) και είναι ένας χώρος ιδανικός για συγγραφείς (και βιβλιόφιλους), αφού είναι απόλυτα απομονωμένος, διαθέτει μία σπάνια βιβλιοθήκη και συλλογή από δίσκους κλασικής μουσικής, καθώς και έναν βιβλιόφιλο μπάτλερ, τον Συμεών. Ο μόνος όρος που τίθεται στον Βελισάρη είναι η μυστικότητα. Ο ήρωας -με την απειλή της «έξωσης» από το «Σπίτι της Γραφής» και τον διαγωνισμό- απαγορεύεται να ενημερώσει ακόμα και τους οικείους του για το πού βρίσκεται. Όντας φιλόδοξος, ο Βελισάρης, δέχεται εξαρχής να φιλοξενηθεί στο «Σπίτι της Γραφής», δοκιμάζοντας τις δυνάμεις του στον διαγωνισμό. Πηγαίνει, λοιπόν, στην Ύδρα. Ο ήρωας από τις πρώτες κιόλας στιγμές στην Ύδρα αισθάνεται μια απροσδιόριστη απειλή. Αυτή ακριβώς η απειλή διαχέεται με μαεστρία σε όλο το βιβλίο, ενώ τα όνειρα του ήρωα λειτουργούν ως προειδοποιητικά μηνύματα για τον χώρο που βρίσκεται (ή για την ίδια τη διαδικασία της γραφής;):

Ύδρα
© dims psichos

«Το αεράκι που ανακάτευε τα μαλλιά μου ήταν κρύο σαν κρύσταλλο. Βρίσκομαι στη Λυών, την πόλη όπου, δέκα χρόνια πριν, είχα κάνει το μεταπτυχιακό μου. Αναπλέαμε τον Σόν. Το μικρό ποταμόπλοιο έσχιζε την πλωτή καρδιά της πόλης γλιστρώντας αθόρυβα πάνω στα μαύρα νερά. Από την όχθη το ποταμού, οι σοφίτες των σπιτιών με παρακολουθούσαν έχοντας καρφωμένα τα λαμπερά ματάκια τους πάνω μου. Τα δίδυμα καμπαναριά της Φουρβιέρ, που πρόβαλλαν πένθιμα στο φως της σελήνης, έμοιαζαν να με αποχαιρετούν, καθώς το ποτάμι με παρέσερνε μακριά μέσα στη νύχτα. Όταν χτύπησε το ξυπνητήρι, βρισκόμουν ακόμα υπό το κράτος της αγωνίας που είχε γεννήσει το άσχημο, δυσοίωνο όνειρο».

Λυών
© Martin BOULANGER

Όσο περνούν οι μέρες στην Ύδρα (και όσο προχωράει η ανάγνωση) η ατμόσφαιρα γίνεται όλο και πιο απειλητική. Ένας γάτος που προκαλεί φόβο στον ήρωα, μια καταιγίδα σχεδόν εξωπραγματική, η απόλυτη απομόνωση του σπιτιού, η έλλειψη άλλων διαγωνιζομένων, το Σπίτι που μετατρέπεται σε φυλακή, το ίδιο το νησί εν τέλει που κρατάει και αυτό φυλακισμένο τον ήρωα, τα σκοτεινά όνειρα, ακόμη και αυτά τα οράματα, που θα εμπνεύσουν στον Βελισάρη την ιστορία που θα μετατρέψει σε διήγημα, για να την παρουσιάσει στον παρατηρητή της συγγραφικής δημιουργίας Κάλφογλου (και που μοιάζουν να ξεπηδούν από το σύμπαν του Ντέιβιντ Λιντς), δημιουργούν μία απόλυτα ατμοσφαρική νουβέλα, που θυμίζει σε σημεία τον Πόε και τον Henry James και που διαβάζεται απνευστί:

Το «Σπίτι» με όπλα του το μυστήριο, τη φαντασία και την υπέροχη φωνή του Μητά μάς περιγράφει την γέννηση της ιδέας, την αγωνία του συγγραφέα, την απομόνωση από τα ανθρώπινα που αυτή απαιτεί και εντέλει τα σκοτάδια της γραφής.

«Και τότε κάτι σάλεψε στο οπτικό μου πεδίο. Μια παράξενη κίνηση από την άκρη δεξιά προς το κέντρο της εικόνας, τράβηξε την προσοχή μου: μια γάτα με όμορφο καφέ τρίχωμα προσπαθούσε να διασχίσει το μικρό πλάτωμα. Το δεξί της πίσω πόδι ήταν μισό, ενώ το μπροστινό αριστερό έλειπε από τη ρίζα. Τελείως κολοβή ήταν και η ουρά. Το μικρό αιλουροειδές τρέκλιζε και έπεφτε σε κάθε του βήμα, κερδίζοντας μία μία σπιθαμή με αγωνία και κόπο. Ένα μακάβριο κουτσό εκτυλισσόταν μπροστά στα μάτια μου, μέσα στο λαμπρό φως του πρωινού. Σηκώθηκα ταραγμένος και απομακρύνθηκα. Περπάτησα για λίγο χωρίς σκοπό, χαμένος στις σκέψεις μου, με συναισθήματα μπερδεμένα και σκοτεινά. Τρεμοπαίζοντας μέσα στους ιριδισμούς του φωτός, απρόσκλητη, εμφανίστηκε τότε μια παράξενη κουστωδία: η ακρωτηριασμένη γάτα που είχα λίγο πριν αντικρύσει προπορευόταν παραπαίοντας. Πίσω της κυλούσε το αμαξίδιο του Κάλφογλου. Ένας νάνος με πηδηχτό βάδισμα και μοχθηρά μάτια ακολουθούσε, ενώ τελευταίος, μειδιώντας, σφίγγοντας τις ατροφικές γροθιές του, ερχόταν ο ήρωας της ιστορίας μου. Περνώντας από μπροστά μου στράφηκε και με κοίταξε. Πρόλαβα να δω, για μια στιγμή, το πρόσωπό του-ύστερα η θλιβερή παρέλαση έσβησε και χάθηκε σαν αντικατοπτρισμός όταν φυσήξει δροσερό αεράκι».

Το «Σπίτι» με όπλα του το μυστήριο, τη φαντασία και την υπέροχη φωνή του Μητά μάς περιγράφει την γέννηση της ιδέας, την αγωνία του συγγραφέα, την απομόνωση από τα ανθρώπινα που αυτή απαιτεί και εντέλει τα σκοτάδια της γραφής.  Είναι μια έξοχη και έξυπνη αλληγορία για την ίδια τη διαδικασία της γραφής, ενώ βρίθει αναφορών σε κορυφαίους συγγραφείς και μεγάλα έργα του δυτικού κανόνα. Όπως ακριβώς έκανε με τις εξίσου υπέροχες, ευαίσθητες και ανθρώπινες «Ιστορίες του Χάλ» (διαβάστε το!), ο Γιώργος Μητάς μάς παραδίδει μία νουβέλα που συναρπάζει, ενώ η υπέρκομψη έκδοση της Κίχλης με τον φανταστικό πίνακα του Kichilov ντύνει επάξια αυτή την ατμοσφαιρική νουβέλα.

Γιώργος ΜητάςΟ συγγραφέας

Γεννήθηκε το 1966 στη Λιβαδειά. Σπούδασε Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο (M.Sc.) στην Αλιευτική Βιολογία από το Πανεπιστήμιο του Χαλ της Μεγάλης Βρετανίας. Το 2011 εξέδωσε τα διηγήματά του «Ιστορίες του Χάλ» (Κίχλη), όπου κέρδισε το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα του περιοδικού Διαβάζω.

Έγραψαν για το βιβλίο

  1. http://www.bookpress.gr/kritikes/elliniki-pezografia/mitas-giorgos-kichli-to-spiti
  2. http://odaimontislogotexnias.blogspot.gr/2015/03/blog-post_24.html
  3. http://bookworm-sue.blogspot.gr/2015/01/homes-and-houses.html
  4. http://www.efsyn.gr/arthro/o-megalos-aderfos-se-diavazei
  5. http://www.topontiki.gr/article/90633/ena-logotehniko-paihnidi
  6. http://www.kathimerini.gr/793736/article/politismos/vivlio/h-anametrhsh-me-ton-eayto
  7. http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=651027
  8. http://dimichri65.blogspot.gr/2014/10/blog-post_26.html

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *