Oι μέρες μικραίνουν, οι ώρες στο σπίτι αυξάνονται, όπως και οι στοίβες με τα αδιάβαστα, που κάνουμε ότι δεν τις βλέπουμε. Και πώς να τις δούμε, όταν μεγάλοι και αγαπημένοι συγγραφείς επιστρέφουν με νέα βιβλία, άγνωστες μέχρι χθες φωνές διεκδικούν την προσοχή μας και παλαιότερα έργα εμφανίζονται ξανά, διεκδικώντας μια δεύτερη ανάγνωση.
Το φθινόπωρο του 2026 διαθέτει μια σπάνια πολυφωνία. Από τη σύγχρονη αμερικανική και ευρωπαϊκή λογοτεχνία μέχρι την ελληνική πεζογραφία, από τις οικογενειακές σάγκες μέχρι τα βιβλία που συνομιλούν με την Ιστορία και από τις ξεχασμένες γυναικείες φωνές μέχρι τους κλασικούς που επιστρέφουν, η αίσθησή μου είναι πως βρισκόμαστε μπροστά σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες εκδοτικές σεζόν των τελευταίων ετών, όπως και εσείς θα διαπιστώσετε, διαβάζοντας το σημερινό αφιέρωμα. Καλό φθινόπωρο και καλές αναγνώσεις! Η φωτογραφία στα αριστερά είναι του Patrick Hendry για το Unsplash.
Από τις πλέον πολυσυζητημένες διεθνείς αφίξεις είναι το Yesteryear της Claire Caro Burke (Διόπτρα). Το μυθιστόρημα, το πρώτο της συγγραφέως, γνώρισε εντυπωσιακή απήχηση στην αγγλόφωνη αγορά και ήδη έχει δρομολογηθεί η κινηματογραφική μεταφορά του. Στο κέντρο της αφήγησης βρίσκεται μια influencer που έχει χτίσει την εικόνα της πάνω στην εξιδανικευμένη «παραδοσιακή ζωή» (tradwife), μέχρι τη στιγμή που βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πολύ διαφορετική εκδοχή του παρελθόντος ή μάλλον με την αληθινή ζωή του παρελθόντος και τη θέση της γυναίκας στην εποχή εκείνη. Το βιβλίο σχολιάζει τη νοσταλγία, την κουλτούρα των influencers και την κατασκευή της δημόσιας εικόνας, ενώ είναι εξαιρετικά επίκαιρο με όλα αυτά που συμβαίνουν στις ΗΠΑ στις μέρες μας.
Στο ίδιο περίπου πεδίο, αλλά με εντελώς διαφορετικά εργαλεία, κινείται η Katie Kitamura στον Έναν χωρισμό (Δίοπτρα). Το μυθιστόρημα που εκτυλίσσεται εν μέρει στη Μάνη αποτελεί μία ακόμη άσκηση της συγγραφέως πάνω στις αβεβαιότητες των ανθρώπινων σχέσεων. Η Kitamura συνεχίζει να εξερευνά τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην οικειότητα και την απόσταση, εκεί όπου ακόμη και οι πιο στενοί δεσμοί αποδεικνύονται εύθραυστοι.
Ο Damon Galgut, από τους σημαντικότερους νοτιοαφρικανούς πεζογράφους της εποχής μας, επιστρέφει με το Σε ξένο δωμάτιο (Δίοπτρα). Γραμμένο πριν από την βραβευμένη με Booker Υπόσχεση, το βιβλίο παρακολουθεί τρεις διαφορετικές περιόδους της ζωής ενός άνδρα σε διαρκή κίνηση. Ταξίδια, μετακινήσεις και η αίσθηση ότι κανείς δεν ανήκει πραγματικά πουθενά διατρέχουν ολόκληρο το έργο.
Και πάμε στη σπουδαία Doris Lessing. Το Πέμπτο παιδί (Δίοπτρα), εξακολουθεί να αποτελεί ένα από τα πιο ιδιότυπα και ανησυχητικά οικογενειακά μυθιστορήματα του εικοστού αιώνα. Ξεκινώντας ως η ιστορία μιας ιδανικής οικογένειας, εξελίσσεται σταδιακά σε μια σκοτεινή διερεύνηση του φόβου, της διαφορετικότητας και της αποσταθεροποίησης των βεβαιοτήτων. Σοκαριστικό βιβλίο.
John of John του Douglas Stuart (Μεταίχμιο). Έξι χρόνια μετά το Booker του Σάγκι Μπέιν, ο Σκωτσέζος συγγραφέας επιστρέφει με ένα μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στο νησί Χάρις των Εβρίδων. Το βιβλίο βρέθηκε στη shortlist του Booker Prize 2026, ήταν φιναλίστ για το Orwell Prize for Political Fiction και απέσπασε εξαιρετικές κριτικές από τον βρετανικό και αμερικανικό Τύπο. Στο επίκεντρό του βρίσκεται η σχέση ενός νεαρού άνδρα με τον βαθιά θρησκευόμενο πατέρα του, ενώ η ιστορία συνομιλεί με ζητήματα ταυτότητας, πίστης, οικογένειας και σεξουαλικότητας.
Το Ιστορίες φαντασμάτων (Μεταίχμιο) της Siri Hustvedt είναι ένα βιβλίο που γεννήθηκε από την απώλεια του συζύγου της, του γνωστού και λατρεμένου Paul Auster. Πρόκειται για μια προσωπική αφήγηση που αναμετριέται με τη μνήμη, τη συντροφικότητα και τον χρόνο, καταγράφοντας μια κοινή ζωή τεσσάρων δεκαετιών ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που αφιέρωσαν την ύπαρξή τους στη λογοτεχνία. Άδικα ίσως αυτή η συγγραφέας βρίσκεται στη σκιά του καταπληκτικού Auster. Είναι και η ίδια μια σπουδαία συγγραφέας και ευχόμαστε να δούμε και άλλα έργα της στα ελληνικά.
Η Natsuo Kirino, από τις εμβληματικές μορφές της σύγχρονης ιαπωνικής λογοτεχνίας, γνωστή σε όλους μας από το Out επιστρέφει με τα Χελιδόνια (Μεταίχμιο). Στον πυρήνα του βιβλίου βρίσκεται η παρένθετη μητρότητα και οι κοινωνικές ανισότητες που αναδεικνύει. Όπως συχνά συμβαίνει στα έργα της Kirino, η προσωπική ιστορία λειτουργεί ως αφορμή για μια ευρύτερη κοινωνική παρατήρηση. Είναι ήδη στη λίστα με τα αγαπημένα μου εξώφυλλα για φέτος.
Η πρώτη πλήρης ελληνική μετάφραση του Ατελείωτου αστείου του David Foster Wallace (Gutenberg), από τον Κώστα Καλτσά, είναι από μόνη της εκδοτικό γεγονός. Το μνημειώδες μυθιστόρημα για τον εθισμό στην ψυχαγωγία, την επιτυχία και την απόδραση από τον εαυτό μας όχι μόνο άντεξε τριάντα χρόνια· μοιάζει σήμερα ανησυχητικά προφητικό.
Στο Γουάτ του Samuel Beckett (Ίνδικτος), ένας αινιγματικός υπηρέτης φτάνει στο σπίτι ενός αφέντη που δεν εμφανίζεται ποτέ. Μαύρο χιούμορ, γλωσσικοί γρίφοι και η λογική στα όριά της συνθέτουν ένα αριστούργημα από τον μεγάλο νομπελίστα.
Το Μεταίχμιο συνεχίζει με μεγάλη λογοτεχνία: η Μνήμη της φωτιάς του Eduardo Galeano (Μεταίχμιο), το Στο πλοίο για την Γκαμπριόλα έναν Οκτώβρη του Malcolm Lowry (Μεταίχμιο), τα Χριστούγεννα στο Τόμσον Χολ του Anthony Trollope και τη Χρυσή χώρα του William Faulkner (Μεταίχμιο).
Η Claire Keegan, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει φανατικό κοινό διεθνώς, έρχεται με τη συλλογή Μέσα απ’ τα μπλε λιβάδια (Μεταίχμιο). Ελάχιστοι συγγραφείς γράφουν σήμερα με τέτοια οικονομία μέσων και τέτοια συναισθηματική ακρίβεια.
Η Nathacha Appanah (Εκδόσεις Ίκαρος) κέρδισε το Femina 2025 με τη Νύχτα στην καρδιά, ένα δύσκολο αλλά σημαντικό βιβλίο βασισμένο στις αληθινές ιστορίες τριών γυναικών που υπέστησαν συντροφική βία. Η συγγραφέας είναι η μόνη που επέζησε· και γράφει όχι για να οικειοποιηθεί τις άλλες φωνές, αλλά για να προστατεύσει τη μνήμη τους από τη σιωπή. Στο ίδιο εκδοτικό πρόγραμμα συναντάμε και τις Χειμωνιάτικες ιστορίες της Νορβηγίδας Ingvild H. Rishøi (Μεταίχμιο), μιας συγγραφέως που έχει ξεχωρίσει για τον τρόπο με τον οποίο δίνει φωνή σε ανθρώπους που συνήθως βρίσκονται στο περιθώριο της δημόσιας ζωής.
Η Olga Ravn (Εκδόσεις Ίκαρος), στο Έργο μου, γράφει ένα ριζοσπαστικό, αστείο και ανελέητα ειλικρινές μυθιστόρημα για τη μητρότητα, την κατάθλιψη και τη σύγκρουση ανάμεσα στη μητέρα και τη συγγραφέα.
Η Rachel Kushner (Πόλις), στη Λίμνη της δημιουργίας, και η Emily St. John Mandel (Ίκαρος), στο Exit Party, εκπροσωπούν δύο διαφορετικές αλλά συγγενικές εκδοχές της λογοτεχνίας ιδεών: μυθοπλασία που κοιτά κατάματα την πολιτική, την επιτήρηση, την ελευθερία και το εύθραυστο μέλλον (μου άρεσε τόσο πολύ το εξώφυλλο με το οποίο κυκλοφορεί στο εξωτερικό που δεν μπόρεσα να αντισταθώ!).
Νέο βιβλίο της Elizabeth Strout, Όσα δεν λέμε ποτέ (Άγρα). Πόσο αγαπάμε αυτή τη συγγραφέα! Η βραβευμένη με Pulitzer συγγραφέας μάς παραδίδει μια ιστορία για τη φιλία, τη μοναξιά, τη μνήμη και τις αφηγήσεις που κάνουμε στους άλλους, για να καταλάβουν ποιοι είμαστε. Το βιβλίο βρέθηκε στη shortlist του Women’s Prize for Fiction 2025, επιλέχθηκε από το Oprah’s Book Club και γνώρισε θερμή υποδοχή από τον αμερικανικό και βρετανικό Τύπο, με πολλούς κριτικούς να κάνουν λόγο για μία από τις πιο τρυφερές και ανθρώπινες στιγμές της συγγραφικής της πορείας.
Ο Salman Rushdie (Ψυχογιός) επιστρέφει με την Ενδέκατη ώρα με διηγήματα ανάμεσα στην Ινδία, την Αγγλία και την Αμερική, για τη στιγμή που η ζωή πλησιάζει το έσχατο κεφάλαιό της.
Η Maylis de Kerangal (Ίκαρος), στις Μέρες αντάρας, ξεκινά από ένα πτώμα στην παραλία της Χάβρης και μετατρέπει την αστυνομική αφορμή σε μια υπόγεια αναζήτηση στα στενά της πόλης και στους διαδρόμους της μνήμης.
Στη σύγχρονη ιαπωνική λογοτεχνία, συναντάμε φέτος και τη Mieko Kawakami με την Αδελφότητα του κίτρινου (Ψυχογιός). Η συγγραφέας συνεχίζει να εστιάζει στις γυναικείες εμπειρίες, τις κοινωνικές πιέσεις και τις λεπτές ισορροπίες των προσωπικών σχέσεων.
Η Pilar Quintana (Πατάκης), στο Για όλες τις αβύσσους, ανατέμνει τη μοναχική καρδιά ενός παιδιού που φοβάται ότι η μητέρα του θα το εγκαταλείψει, και η Κιγιόκο Μουράτα (Πατάκης), στις Γυναίκες της ηδονής, επιστρέφει στην απεργία ιερόδουλων που συντάραξε την Ιαπωνία των αρχών του 20ού αιώνα.
Το Καλή τύχη του Eli Zuzovsky (Gutenberg) είναι ένα τολμηρό queer μυθιστόρημα ενηλικίωσης με φόντο τη συντηρητική ισραηλινή κοινωνία. Η μετάφραση του Άκη Παπαντώνη είναι από μόνη της εγγύηση. Ο Allen Levy (Ψυχογιός), με τον Θίο του Γκόλντεν, αποτελεί την απρόσμενη ιστορία της σεζόν: ένα πρώτο βιβλίο στα εξήντα εννέα, που ξεκίνησε ως αυτοέκδοση και εξελίχθηκε σε διεθνές μπεστ σέλερ.
Αν κάποιος τίτλος συνοδεύεται στην Ευρώπη από τον πιο έντονο ενθουσιασμό, αυτός είναι το Λάζαρ του Nelio Biedermann (Μεταίχμιο). Ο Ελβετός συγγραφέας γεννήθηκε το 2003 και κατάφερε με μόλις το δεύτερο βιβλίο του να προκαλέσει τεράστιο εκδοτικό ενδιαφέρον σε δεκάδες χώρες. Το μυθιστόρημα, που μεταφράζεται σε περισσότερες από είκοσι πέντε γλώσσες, αφηγείται την ιστορία μιας αριστοκρατικής ουγγρικής οικογένειας μέσα στον ταραγμένο εικοστό αιώνα. Οι New York Times χαρακτήρισαν το έργο «virtuosic» και «audacious», ενώ ο Daniel Kehlmann το περιέγραψε ως «astonishing».
Φυσικά ανυπομονούμε και για το Πάρτι με καζουάριο του Ιταλού Leonardo San Pietro (Loggia), ένα μυθιστόρημα που χρησιμοποιεί ένα παράξενο, σχεδόν κωμικό μυστήριο, για να μιλήσει για τη νεότητα, τη μοναξιά και την αναζήτηση ταυτότητας.
Η Lily King συστήνεται ουσιαστικά για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό με το Συγγραφείς και εραστές (Στερέωμα). Το βιβλίο ακολουθεί μια νεαρή γυναίκα που προσπαθεί να ολοκληρώσει το πρώτο της μυθιστόρημα ενώ παλεύει με το πένθος, τις οικονομικές δυσκολίες και τα αδιέξοδα της ενηλικίωσης.
Στην ίδια κατηγορία ανήκουν και το Βόρεια Δάση του Daniel Mason (Αλεξάνδρεια), που έχει ήδη ξεχωρίσει διεθνώς για τη φιλόδοξη αφηγηματική του δομή, καθώς και το Μια οικογενειακή υπόθεση της Claire Lynch, ένα βιβλίο για τα μυστικά και τις κληρονομιές που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.
Ο Aleksandar Hemon (Πατάκης), στο Ο κόσμος και όλα όσα περιέχει, ξεκινά από το Σεράγεβο του 1914 και ακολουθεί δύο άνδρες στον πόλεμο, την αιχμαλωσία, την εξορία και σε έναν έρωτα ισχυρότερο από την Ιστορία.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία είναι και το Ζοργκ: Το πλοίο της φρίκης, του Siddharth Kara (Ψυχογιός) όπου ο συγγραφέας ανασυνθέτει ένα ταξίδι δουλεμπορίου που συνέβαλε στην αποκάλυψη της αλήθειας για τη δουλεία.
Από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια έρχεται και το Αδέρφια της Brigitte Reimann, ενός από τα πλέον χαρακτηριστικά έργα της λογοτεχνίας της Ανατολικής Γερμανίας και με ένα υπέροχο εξώφυλλο! Η επανεκτίμηση του έργου της τα τελευταία χρόνια σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες καθιστά τη συγκεκριμένη έκδοση μία από τις πιο ενδιαφέρουσες λογοτεχνικές αφίξεις του φθινοπώρου. Στα Αδέρφια, αποτυπώνει τη ρήξη μιας οικογένειας στο Σιδηρούν Παραπέτασμα. Διαβάζεται σήμερα όχι μόνο ως μαρτυρία μιας χαμένης χώρας, αλλά ως μυθιστόρημα για τον ιδεαλισμό, την επιθυμία και τη στιγμή που τα συστήματα συνθλίβουν τις πιο προσωπικές μας σχέσεις.
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά της φετινής εκδοτικής παραγωγής είναι η επιστροφή γυναικείων λογοτεχνικών φωνών που παρέμειναν για χρόνια στο περιθώριο.
Η σημαντικότερη ίσως περίπτωση είναι η Irmgard Keun. Το Κορίτσι από τεχνητό μετάξι (Ροές), που κυκλοφορεί για πρώτη φορά στα ελληνικά, θεωρείται πλέον ένα από τα εμβληματικά μυθιστορήματα της γερμανόφωνης λογοτεχνίας του Μεσοπολέμου. Η ηρωίδα του περιπλανιέται στο Βερολίνο της δεκαετίας του 1930 αναζητώντας ανεξαρτησία, οικονομική ασφάλεια και προσωπική ελευθερία.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η Γυναίκα συγγραφέας της Félicité de Genlis (Ροές), το βιβλίο που εγκαινιάζει τη νέα σειρά «Λίγεια». Πρόκειται για μια συμβολική επιλογή που αναδεικνύει τη σταδιακή επιστροφή συγγραφέων οι οποίες για δεκαετίες έμειναν εκτός λογοτεχνικού κανόνα.
Η Colette με τη Θεατρίνα (Loggia) της μάς δείχνει με τον καλύτερο τρόπο ότι το μυθιστόρημά της εξακολουθεί να μοιάζει εντυπωσιακά σύγχρονο στον τρόπο που μας μιλάει για την ελευθερία, την εργασία και τη γυναικεία αυτοδιάθεση.
Και περνάμε στη Shida Bazyar με τις Ήσυχες νύχτες στην Τεχεράνη (Ψυχογιός), ένα μυθιστόρημα που παρακολουθεί διαφορετικές γενιές γυναικών και ανδρών μέσα από τη σύγχρονη ιστορία του Ιράν, δείχνοντας πώς οι πολιτικές αναταράξεις διαμορφώνουν τις προσωπικές ζωές.
Το Πρότζεκτ Θεός: Αφήγημα για την Τεχνητή Νοημοσύνη του Αμπδόν Ουμπίδια (Ροές) φέρνει στο προσκήνιο ζητήματα τεχνολογίας, τεχνητής νοημοσύνης και ανθρώπινης ταυτότητας, επιβεβαιώνοντας ότι οι μεγάλοι συγγραφείς διαθέτουν έναν μοναδικό τρόπο να προσεγγίζουν τα μεγάλα ερωτήματα της εποχής μας.
Μεταξύ των πλέον βραβευμένων βιβλίων που θα διαβάσουμε φέτος ξεχωρίζει το Όνειρο του Ιαγουάρου του Miguel Bonnefoy (Στερέωμα). Το μυθιστόρημα τιμήθηκε τόσο με το Prix Femina όσο και με το Grand Prix du Roman de l’Académie française. Εμπνευσμένο από την οικογενειακή ιστορία του συγγραφέα, παρακολουθεί πολλές γενιές μιας οικογένειας στη Βενεζουέλα, συνδέοντας διαρκώς την προσωπική μοίρα με τη συλλογική ιστορία της χώρας. Καταπληκτικό εξώφυλλο.
Ιδιαίτερο βάρος έχει και η παρουσία των Γυάλινων ημερών της Nicoletta Verna (Ίκαρος). Το βιβλίο απέσπασε το European Union Prize for Literature 2025 και τοποθετείται στην Ιταλία του φασισμού και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ακολουθώντας τις ζωές δύο γυναικών που καλούνται να επιβιώσουν σε συνθήκες βίας και πολιτικής καταπίεσης.
Με ανυπομονησία περιμένουμε και το Στο σπίτι της Emma Becker (Άγρα). Πρόκειται για ένα τολμηρό, ημι-αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που αντλεί υλικό από τα δύο χρόνια που η συγγραφέας εργάστηκε σε οίκο ανοχής στο Βερολίνο. Με ειλικρίνεια και λογοτεχνική δύναμη, φωτίζει τις σχέσεις, την αλληλεγγύη και τις αντιφάσεις του κόσμου της σεξεργασίας, διερευνώντας ζητήματα γυναικείας ταυτότητας, επιθυμίας και ελευθερίας
Και επιστρέφουμε στους κλασικούς.
Ο Ντοστογιέφσκι επανέρχεται με νέα έκδοση του Ηλίθιου (Άγρα), ενώ ο Friedrich Dürrenmatt με την Υποψία (Ροές) υπενθυμίζει πόσο στενή μπορεί να γίνει η σχέση του αστυνομικού μυθιστορήματος με τη φιλοσοφική αναζήτηση.
Την ίδια στιγμή, οι νέες επανεκδόσεις έργων των Ίταλο Καλβίνο και Μάριο Βάργκας Λιόσα (Καστανιώτης) επιβεβαιώνουν ότι οι μεγάλες φωνές του εικοστού αιώνα συνεχίζουν να συνομιλούν με το παρόν. Και βέβαια, το Campo Santo του W.G. Sebald (Άγρα) αποτελεί άλλη μια ευκαιρία να επιστρέψουμε σε έναν από τους σημαντικότερους συγγραφείς της ευρωπαϊκής μεταπολεμικής λογοτεχνίας.
Kαινούργιο βιβλίο έχουμε και από την σπουδαία Αμερικανίδα συγγραφέα Harper Lee, Η γη της γλυκιάς αιωνιότητας (Βell).
Και προχωράμε με Μπουραζοπούλου!!!! Ναι, είναι γεγονός!
Στην ελληνική λογοτεχνία, η μεγάλη επιστροφή είναι ασφαλώς εκείνη της Ιωάννας Μπουραζοπούλου με το Φτερούγες και οπλές στο αστικό δάσος (Καστανιώτης). Κάθε νέο βιβλίο της αποτελεί λογοτεχνικό γεγονός, καθώς εδώ και χρόνια οικοδομεί ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα και πρωτότυπα αφηγηματικά σύμπαντα της ελληνικής λογοτεχνίας. Και μόνο που διαβάζεις τον τίτλο του βιβλίου ταξιδεύεις στο υπέροχο και μοναδικό στα γράμματα σύμπαν της.
Ο Ηλίας Μαγκλίνης επανέρχεται με το Δεν βλέπω όνειρα συνήθως (Μεταίχμιο), ενώ ο Δημήτρης Στεφανάκης στο Βαθύ ρεμπέτικο (Μεταίχμιο) στρέφεται στον Πειραιά του Μεσοπολέμου και σε πραγματικά ιστορικά πρόσωπα της εποχής.
Η υπέροχη Ελένη Πριοβόλου θα μας βάλει στο κλίμα των Χριστουγέννων με τα Μοναχικά Χριστούγεννα του κυρίου Μπο (Καστανιώτης).
Η Άννα Γαλανού με την Οργή (Διόπτρα) και η Πασχαλία Τραυλού με το Κλειδωμένο συρτάρι (Διόπτρα) επιστρέφουν σε κρίσιμες περιόδους της νεότερης ιστορίας, ενώ ο Αλέξης Σταμάτης αφήνει ως τελευταία λογοτεχνική παρακαταθήκη τη Ρίβα (Μεταίχμιο).
Παράλληλα, η Ιωάννα Καρυστιάνη (αγαπάμε!) επιστρέφει με τα Απλά πράματα (Καστανιώτης), ο Σωτήρης Δημητρίου με τη Νέα Ελβετία – Νέα Σουηδία (Πατάκης), ο Σωφρόνης Σωφρονίου με την Αποστασία (Πατάκης) και ο Ηλίας Παπαμόσχος με την Τελευταία επιθυμία (Πατάκης) συμπληρώνουν μια εικόνα εξαιρετικά ζωντανής και ποικιλόμορφης ελληνικής παραγωγής.
Επανεκδίδεται το μυθιστόρημα του Γιάννη Ξανθούλη Το ροζ που δεν ξέχασα (Διόπτρα), ένα σκληρό και ανθρώπινο μυθιστόρημα με αφηγητή έναν οδηγό ταξί που περιφέρεται στους δρόμους της Αθήνας.
Ο Κυριάκος Αθανασιάδης μάς βάζει στο κλίμα του Haloween με Μια νουβέλα και οχτώ ιστορίες του χαμού (Bell) με (άλλο) ένα εξαιρετικό εξώφυλλο και φοβερή εικονογράφηση από τον Θάνο Κακολύρη.
Μετά την εξαιρετική διασκευή του Καπετάν Μιχάλη, ο Παναγιώτης Πανταζής (Pan Pan) μεταφέρει σε graphic novel το αριστούργημα του Νίκου Καζαντζάκη Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (Διόπτρα). Με εξαιρετικό ρυθμό και αφηγηματική ροή, ο Pan Pan ζωντανεύει με πιστότητα τους χαρακτήρες, τις συγκρούσεις, τα διλήμματα και τα θεμελιώδη ερωτήματα του πρωτοτύπου σε μια εμπνευσμένη διασκευή που φέρνει το εμβληματικό έργο του Καζαντζάκη στο σήμερα.
Ο Θανάσης Πέτρου (Εκδόσεις Ίκαρος) συνεχίζει τη μνημειώδη ιστορική σειρά του με το 1946: Μόνο μίσος, φωτίζοντας τη σκοτεινή μετάβαση από την Κατοχή στον Εμφύλιο. Οι Πορνικοί διάλογοι της Εύας Στεφανή (Πατάκης) μετατρέπουν τις σημειώσεις από τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ Μέρες και νύχτες της Δήμητρας Κ. σε χώρο συνάντησης κινηματογράφου, αυτοβιογραφίας, γυναικείας επιθυμίας και ατομικής ελευθερίας.
Στο Μεταίχμιο, η ανθολογία Ο Πάνος Κοκκινόπουλος παρουσιάζει: Κόκκινος κύκλος αναθέτει σε δώδεκα καλλιτέχνες να ξαναδιαβάσουν πραγματικά εγκλήματα που ενέπνευσαν την ομώνυμη τηλεοπτική σειρά. Οι Sergio A. Sierra και Meritxell Ribas Puigmal ζωντανεύουν το Φράνκενσταϊν ή ο σύγχρονος Προμηθέας της Mary Shelley με μια ιδιαίτερη εικονογραφική προσέγγιση.
Στις εικονογραφημένες εκδόσεις ξεχωρίζουν επίσης η Γεωγραφία: Η χαρτογραφική οδύσσεια του Πτολεμαίου του Jean Leveugle (Αλεξάνδρεια) και το Sapiens: Μια εικονογραφημένη ιστορία – Η εποχή των επαναστάσεων του Yuval Noah Harari (Αλεξάνδρεια).
Περιμένουμε φυσικά με ανυπομονησία (όπως κάθε βιβλίο του) το Παιδάκι μ’ άσπρα γένια του Αύγουστου Κορτώ (Πατάκης).
Αρκετοί τίτλοι συνομιλούν γόνιμα με το μυστήριο, το νουάρ και το λογοτεχνικό θρίλερ. Ο José Carlos Somoza επιστρέφει (επιτέλους!) με την Άφαντη Δάφνη (Πατάκης), επιβεβαιώνοντας τη φήμη του ως ενός από τους πιο ευρηματικούς συγγραφείς της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας μυστηρίου και προσωπικός αγαπημένος.
Ο Michele Mari (Εκδόσεις Ίκαρος), στους Πέτρινους συνδαιτυμόνες, μετατρέπει μια μακάβρια συμφωνία αποφοίτων σε παιγνιώδες μυθιστόρημα για τη φιλία, τα γηρατειά και την τύχη.
Η Νina Allan (Πόλις), στην Επικράτηση, κινείται στην περιοχή όπου το μυστήριο συναντά την επιστημονική φαντασία και η πραγματικότητα παύει να είναι ασφαλές έδαφος. Μέσα από την εξαφάνιση ενός ιδιοφυούς προγραμματιστή, η συγγραφέας εξερευνά τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη συνωμοσία, την παράνοια και την ανθρώπινη ανάγκη να δίνουμε νόημα στα γεγονότα της ζωής μας
Το ελληνικό νουάρ δίνει δυναμικό παρών με τη Χόρα του Φώτη Δούσου (Μεταίχμιο) και το Στο περιθώριο του Σπύρου Γιαννακόπουλου (Πατάκης). Οι λάτρεις της καθαρής αδρεναλίνης θα βρουν ακόμη τη Χαριστική βολή του Jo Nesbø, το Παζλ του Henrik Fexeus, την Αγρυπνία της Yrsa Sigurdardóttir, το Δεν είναι αυτό που νομίζεις της Clare Mackintosh και τον Προδότη των Arne Dahl και Jonas Moström (Μεταίχμιο). Ο Andrea Camilleri (Πατάκης) επιστρέφει με έξι ιστορίες στη Συνείδηση του Μονταλμπάνο.
Περνάμε στη λογοτεχνία του ανοίκειου. Οι Πόλεις-φαντάσματα του Siang Lu (Αλεξάνδρεια), ένα βιβλίο για το οποίο έχω διαβάσει καταπληκτικές κριτικές, είναι ένα μυθιστόρημα-λαβύρινθος: αυτοκράτορες και σωσίες, ένα βουνό που αποκτά συνείδηση, ένα μηχανικό αυτόματο που παίζει σκάκι και μια αυτοκρατορία όπου κάθε βιβλίο καταστρέφεται για να ξαναγραφτεί. Μύθος, παραλογισμός και φιλοσοφία συνυφαίνονται σε έναν παιάνα προς την τέχνη.
Οι Πλανόβιοι της Guadalupe Nettel (Εκδόσεις Ίκαρος) συνθέτουν ένα αλλόκοτο και σκοτεινό σύμπαν ανθρώπων που βγαίνουν εκτός πορείας. Ο Διαγωνισμός της Sara Mesa (Εκδόσεις Ίκαρος) μετατρέπει ένα γιγάντιο γραφειοκρατικό κτίριο σε καφκικό εργαστήριο αποξένωσης. Η Mona Awad (Ψυχογιός), στο Σ’ αγαπάμε, κουνελάκι, επιστρέφει στο σατιρικό, σκοτεινό της σύμπαν.
Πώς θα μπορούσε να λείπει η Κίχλη από αυτό το αφιέρωμα με τις εξαιρετικές επιλογές της! Με Το σπίτι του Γκρανελα, ο καταπληκτικός Luigi Pirandello στήνει μια ατμόσφαιρα γοτθικού μυστηρίου στη Σικελία του 19ου αιώνα, με αφορμή ένα σπίτι που φημολογείται ότι στοιχειώνεται. Πίσω από την αναζήτηση της αλήθειας κρύβεται ένας στοχασμός πάνω στα όρια της λογικής και στα ερωτήματα που ούτε η επιστήμη μπορεί να απαντήσει.
Στις εκδόσεις Opera ξεχωρίζει το νέο βιβλίο του Φρανσουά-Ανρί Ντεζεράμπλ, Πίκρα ενός ατελείωτου τραγουδιού (μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης), ένα υβρίδιο ταξιδιωτικής γραφής, λογοτεχνικού δοκιμίου και προσωπικής αφήγησης. Ακολουθώντας τη διαδρομή που πραγματοποίησε ο νεαρός Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα στη Λατινική Αμερική, ο Γάλλος συγγραφέας συνθέτει μια στοχαστική περιπλάνηση γύρω από την ελευθερία, το ταξίδι, τη μνήμη και τη λογοτεχνία.
Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η Τονικότητα της σκέψης του Μπιουνγκ-Τσουλ Χαν (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), ενός από τους σημαντικότερους σύγχρονους φιλοσόφους. Το βιβλίο συγκεντρώνει πρόσφατες διαλέξεις του και λειτουργεί ως μια συμπυκνωμένη εισαγωγή στις βασικές έννοιες της σκέψης του: τον έρωτα, την ελπίδα, τη μουσική, τη γλώσσα και την αντίσταση απέναντι στην κοινωνία της εξάντλησης και της διαρκούς επιτάχυνσης.
Τα Καρδιοχύπια του θρυλικού τενίστα Μπιορν Μποργκ (μτφρ. Μ. Λουκάτου, Ε. Μυρεσιώτη) φέρνουν στο ελληνικό κοινό τη μαρτυρία ενός ανθρώπου που σημάδεψε τον παγκόσμιο αθλητισμό. Σε μια απροσδόκητα ειλικρινή αυτοβιογραφία, ο Μποργκ μιλά για την εκτόξευση στη δόξα, την πίεση της δημοσιότητας, την αιφνίδια αποχώρησή του από την ενεργό δράση και την αναζήτηση μιας νέας ταυτότητας πέρα από τα γήπεδα του τένις.
Tέλος, από τις εκδόσεις Γεννήτρια θα διαβάσουμε μέχρι το τέλος του χρόνου τον Χαλασμένο Κόσμο (Διηγήματα) του Πάνου Τσερόλα, τη Φυσική αγωγή (μυθιστόρημα) του Ροσάριο Βιγιάχος, και τους Έντεκα (νουβέλα) του Πιερ Μισόν.
Κάπου ανάμεσα στους κλασικούς που επιστρέφουν, στις νέες φωνές που διεκδικούν τον χώρο τους και στους συγγραφείς που συναντάμε ξανά έπειτα από χρόνια, βρίσκεται η πραγματική χαρά κάθε αναγνώστη: η προσμονή. Εκείνη η σύντομη στιγμή πριν ανοίξει ένα βιβλίο, όταν η ιστορία δεν έχει ακόμη αρχίσει και τα πάντα παραμένουν πιθανά. Η νέα εκδοτική σεζόν προσφέρει άφθονες αφορμές για τέτοιες συναντήσεις. Τα υπόλοιπα θα τα κρίνουν οι αναγνώστες. Όπως πάντα.
