ΔΙΑΦΟΡΑ

Mικρή Ιστορία της Λογοτεχνίας του John Sutherland

Photo by Giammarco Boscaro on Unsplash

«Τι είναι η λογοτεχνία;»

Με αυτό το ερώτημα, που αποτελεί και τον τίτλο του πρώτου από τα σαράντα κεφάλαια του βιβλίου του, ξεκινάει ο ακαδημαϊκός John Sutherland το συναρπαστικό λογοτεχνικό του ταξίδι στην ιστορία του βιβλίου και της λογοτεχνίας και μας παρασύρει μαζί του χωρίς να κουράζει ούτε στιγμή με πομπώδεις φράσεις και αφορισμούς, που έχουμε λίγο πολύ συνηθίσει σε αντίστοιχα εγχειρήματα. Και καταφέρνει ο συγγραφέας έναν άθλο: όχι μόνο να περιορίσει σε 400 μόνο σελίδες ένα από τα ομορφότερα κεφάλαια του ανθρώπινου πολιτισμού, την ιστορία της λογοτεχνίας, από τις απαρχές της έως

NON FICTION

Οι κλασικοί στη ζωή μας – Μια μικρή ιδανική βιβλιοθήκη του Nuccio Ordine

© Hieu Vu Minh

Το πρώτο βιβλίο του χρόνου είναι πάντα πολύ σημαντικό. Από μια πληθώρα βιβλίων εξαιρετικών συγγραφέων που βρίσκονται στη στοίβα των καινούργιων βιβλίων (και η οποία μεγαλώνει συνεχώς) επέλεξα να διαβάσω το βιβλίο αυτό του Nuccio Ordine, «Oι κλασικοί στη ζωή μας, Μια μικρή ιδανική βιβλιοθήκη». Και πρόκειται ακριβώς για αυτό, για μια μικρή σπουδαία, κατά τον Ordine, βιβλιοθήκη.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

8 βιβλία για τα Χριστούγεννα!

© Τom-Rickhuss

Κάθε χρόνο, τέτοιες ημέρες, επιστρέφω σε διαβάσματα αγαπημένα. Είναι κάπως σα να ησυχάζω από το κυνήγι του επόμενου νέου βιβλίου, σα να ηρεμώ και να ανατρέχω σε δοκιμασμένες συνταγές, σε γνώριμες λέξεις και προτάσεις, αναζητώντας μια κάποια λογοτεχνική ασφάλεια. Είναι σα να προσπαθώ να ξαναβρώ εκείνη τη μαγική ατμόσφαιρα των παιδικών μου χρόνων, τότε που πίστευα ότι όλα τα καλά μπορούν να συμβούν, αφού αυτή τη νύχτα, κάποτε, συνέβη το μεγαλύτερο καλό. Δεν θα σας κουράσω άλλο με νοσταλγικές αναζητήσεις. Θα σας παρουσιάσω όμως βιβλία που έχω διαβάσει κάποια Χριστούγεννα και άλλα στα οποία επανέρχομαι συνεχώς, αναζητώντας μέσα από τις σελίδες τους τη μαγεία των ημερών και τη σημασία της ημέρας των Χριστουγέννων.

Θα ξεκινήσω από τις χριστουγεννιάτικες συλλογές των εκδόσεων Νάρκισσος, που είναι από τις καλύτερες που κυκλοφορούν.

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Ο τσάρος της αγάπης και της τέκνο του Anthony Marra

© Priscilla

«Πρώτα είμαι ζωγράφος, και μετά λογοκριτής. Χρειάστηκε να το θυμάμαι αυτό πριν από δύο χρόνια, όταν βαριανέβαινα τρεις ορόφους για το διαμέρισμα μιας λαϊκής πολυκατοικίας όπου έμεναν η χήρα νύφη μου και ο τετράχρονος γιος της. Εκείνη μου άνοιξε, κι από την έκπληξη ανασήκωσε ελαφρά το φρύδι της. Δε με περίμενε. Δεν είχαμε ιδωθεί ποτέ.»

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ

Λίγη Ζωή της Hanya Yanagihara

© noah silliman

«ΤΟ ΕΝΔΕΚΑΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΕΙΧΕ ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΝΤΟΥΛΑΠΑ, αλλά η συρόμενη τζαμόπορτα έβγαζε σ’ ένα μπαλκονάκι, απ’ όπου διέκρινε έναν άντρα να κάθεται απέναντι, έξω, φορώντας μπλουζάκι μόνο και σορτς, αν και Οκτώβριος, και να καπνίζει. Ο Γουίλεμ σήκωσε το χέρι να τον χαιρετήσει, μα ο άντρας δεν ανταπέδωσε. Στην κρεβατοκάμαρα, ο Τζουντ ανοιγόκλεινε την πόρτα της ντουλάπας, σαν ακορντεόν, όταν μπήκε ο Γουίλεμ. ‘Έχει μόνο μια ντουλάπα’ είπε. ‘Εντάξει’ είπε ο Γουίλεμ. ‘Δεν έχω και τίποτα να βάλω μέσα, ούτως ή άλλως’. ‘Ούτε εγώ’. Χαμογέλασαν ο ένας στον άλλο. Η διαχειρίστρια τους ακολούθησε μέσα. ‘Θα το πάρουμε’ της είπε ο Τζουντ.»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Laurent Binet

Why did you choose to write about “Operation Anthropoid”? What led up to
this book?

I was send in Slovakia to do my military service so in a way it was just by chance I
discovered how much that story was amazing but I knew a bit about Heydrich before
because my father, a history teacher, told me about him and his assassination when I
was a kid.

NON FICTION

HHhH του Laurent Binet

Heydrich's car after attack

«Ο Γκάμπτσικ -αυτό είναι το όνομά του-, είναι ένας άνθρωπος που υπήρξε στ’ αλήθεια. Άκουγε, άραγε, πίσω από τα παράθυρα κάποιου σκοτεινού διαμερίσματος, μόνος, ξαπλωμένος σ’ ένα στενό σιδερένιο κρεβάτι, τον χαρακτηριστικό θόρυβο που κάνουν τα τραμ της Πράγας; Θέλω να πιστεύω πως ναι. Ξέρω καλά την Πράγα και μπορώ να υποθέσω τον αριθμό του τραμ (ίσως όμως και να ‘χει αλλάξει), το δρομολόγιό του και το μέρος όπου, πίσω από τα σφαλιστά παράθυρα, ο Γκάμπτσικ ξαπλωμένος, περιμένει, σκέφτεται και ακούει. Βρισκόμαστε στην Πράγα, στη διασταύρωση της οδού Βυσεχράντσκα με την οδό Τρόγιτσκα. Το τραμ με τον αριθμό 18 (ή 22) έχει σταματήσει μπροστά στον Βοτανικό Κήπο. Είμαστε στα 1942».

ΔΙΑΦΟΡΑ

Ο Χάρι Πότερ και το καταραμένο παιδί της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ

West End Production of the new play Harry Potter and the Cursed Child, photo credit Manuel Harlan

Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο αντικειμενικός γίνεται: το λάτρεψα!

Μετά από όλα αυτά τα χρόνια, η όγδοη ιστορία του μικρού μάγου εξακολουθεί να μαγεύει, ακριβώς όπως με μάγεψε η πρώτη ιστορία του, «Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος», όταν τη διάβασα το 2001 (ασκούμενος δικηγόρος τότε) και η τελευταία, «Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου», όταν τη διάβασα το Νοέμβριο του 2007 (σε ένα στρατόπεδο στην Τρίπολη). Το γεγονός ότι το βιβλίο αποτελεί θεατρικό κείμενο δεν με ενόχλησε, ενώ διαβάζοντας την τελευταία σελίδα θα ήθελα απλά να διακτινιστώ στο Palace Theatre, για να δω τα όσα μαγικά διαβάζω να διαδραματίζονται στη σκηνή (και αυτά που γίνονται στη σκηνή, όπως έμαθα, δεν έχουν ξαναγίνει σε θέατρο, κάνοντας κοινό και κριτικούς να παραληρούν!)